خلاصه پژوهش

آمادگی سازمانی برای هوش مصنوعی در پیش‌بینی تقاضای حمل بار ریلی

ارزیابی آمادگی راه‌آهن جمهوری اسلامی ایران در ابعاد سازمانی، فناورانه، انسانی، حاکمیتی و اخلاقی.

سؤال پژوهش

سازمان راه‌آهن تا چه اندازه برای به‌کارگیری هوش مصنوعی در پیش‌بینی تقاضای حمل بار آماده است و مهم‌ترین شکاف‌های آمادگی کدام‌اند؟

هدف

این پژوهش آمادگی سازمانی را ارزیابی می‌کند، نه توسعه الگوریتم پیش‌بینی را. هدف، شناسایی قابلیت‌ها و محدودیت‌هایی است که بر پذیرش موفق هوش مصنوعی اثر می‌گذارند.

روش پژوهش

پژوهشی کاربردی با روش توصیفی-پیمایشی؛ پرسش‌نامه‌ی ۳۵ گویه‌ای لیکرت پنج‌درجه‌ای میان ۱۱ خبره‌ی آشنا با موضوع اجرا شد.

هفت بعد آمادگی

  1. آمادگی داده
  2. حاکمیت داده
  3. زیرساخت فناوری اطلاعات
  4. منابع انسانی
  5. راهبرد و حمایت مدیریت
  6. فرهنگ و مدیریت تغییر
  7. امنیت و اخلاق

یافته‌های کلیدی

۳٫۷۵آمادگی داده قوی‌ترین بعد بود.
۳٫۰۹حاکمیت داده نزدیک به آستانه بود.
۲٫۹۸فرهنگ و مدیریت تغییر در محدوده نزدیک به آستانه بود.
۲٫۸۹امنیت و اخلاق نیز نزدیک به آستانه قرار داشت.
۲٫۴۵زیرساخت فناوری اطلاعات سطح آمادگی پایین‌تری نشان داد.
۲٫۳۱راهبرد و حمایت مدیریت از ضعیف‌ترین حوزه‌ها بود.
۲٫۲۰منابع انسانی کم‌امتیازترین بعد بود.